|
a
Aşk Hikayeleri |
|
Gözlerini
üzerime dikmiş yüzünde gülümseme bana doğru ilerliyordu. "
Merhaba" dedi O dakikalarda bu kelimenin hayatımı ne denli
değiştireceğini tahmin edemezdim. 2 yıldır arkadaşlığımız devam
ediyordu. Fındık kabuğunu dolduramayacak bir sebepten bilmem
kaçıncı kez ayrılmıştık.
|
Bana inat
olsun diye arkadaşlarımdan birine çıkma teklif etmişti.
Aylardan sonra beni bir cafeye davet ettiğinde her şeyden
habersiz barışmak için çağırdığını düşünerek gittim. Saatler
boyu flörtünden bahsetti. Sahte gülümsemeler takılıyor,
gözümün önüne düşen göz yaşlarımı engellemeye çalışıyordum.
Artık gücüm tükenmişti. Hızla ayağa kalktım. O da hızla
kalktı, kolumu tuttu ve gitmeme izin vermedi. Beni deliler
gibi sevdiğini söylediğinde etrafımdaki meraklı gözlere
aldırmadan hıçkırıklarla ağlamaya başladım. En kısa zamanda
diğer kıza her şeyi anlatıp ayrılacaktı. |
|
Bu olaydan
sonra 2 hafta geçti. Beni hiç aramadı acaba o kızı mı tercih
etmişti. Bir telefon kulübesinden onu aradım. Karşımdaki ses
onun trafik kazası geçirdiğini yoğun bakımda olduğunu
söylüyordu. Ona " senin için döktüğüm her damla gözyaşının
cezasını umarım çekersin" demiştim. Ama böyle olsun
istememiştim. Bu kez onu tamamen kaybetme korkusundan
ağlıyordum. Ankara'^da bir hastanedeydi. Doktorlar yaşaması
için şans vermiyordu. Cenaze işlemleri başlamıştı. Tabutuna
konulacak yakaya takılacak fotoğraflar hazırlanmıştı. Eş
dost hastane kapısında bekliyordu. Bu bekleyiş üç ayı
tamamlamıştı. Doktorlar anneyi hastanın yaşam destek
ünitelerinden çıkarılması için ikna etmeye çalışıyordu.
Çünkü onlara göre yaşasa bile eski sağlıklı günlerine
dönemeyecekti. Anne kararlıydı son nefesine kadar yanında
olacaktı. Günlerce yanından ayrılmadan onunla konuştu.
Ellerini tutmuş yine gelecekten söz ederken parmaklarını
kıpırdatarak oğlunun tepki verdiğini fördü. Sevinçten
hastane koridorlarında kahkahalar atıyordu. Doktorların "
Olmaz" dediğini ana-oğul başarmıştı.
2 yıl
olmuştu onu bu süre içerisinde hiç görmemiştim. Bu süre
içerisinde onu hiç görmemiştim. Şimdi karşımdaydı, çok
değişmişti. Bazı zamanlar beni çileden çıkartıyordu, ona
katlanamıyordum. Psikolojik tedavi görüyordu. Yine bir
ayrılık zamanıydı telefonda evlenme teklifinde bulunduğunda
ciddiye almamıştım. Israrla kendisini görmeye gelmemi
istiyordu, yine bir ameliyat geçirmişti. Ziyarete gittiğimde
evlenme teklifini yineledi. Hayatımızın 3 yılını bu kaza
yüzünden kaybetmiştik. Artık başka vakit kaybetmenin bir
anlamı yoktu.
Rüya
gibi bir düğünle hayatımızı birleştirdik. Tabuta konması
için hazırlanan fotoğrafı duvara astık. Ona her baktığımızda
küçük kızımıza ve hayata sımsıkı sarılarak bize verdiği
mutluluk için Allah'a şükrediyoruz. Tüm mutluluklar
sevenlerin olsun... |
ileri >> |
 &
SaNaLKRaL & |
|
i
Googlede Ara |
|
|
